Πρόγραμμα 40 Διάγραμμα σωλήνων που χρησιμοποιούμε στην πραγματικότητα κατά την προσφορά των πελατών

Υπάρχει ένα υπολογιστικό φύλλο στο γραφείο μας που συνήθως δεν εμφανίζουμε στον ιστότοπο.

Δεν είναι ένα τυπικό "διάγραμμα 40" που έχει αντιγραφεί από έγγραφα ASTM.

Είναι κάτι που χτίστηκε από την εργασία προσφοράς με την πάροδο του χρόνου.

Ξεκίνησε επειδή οι αγοραστές συνέχισαν να παρεξηγούν το Πρόγραμμα 40.

Κάποιοι νόμιζαν ότι ήταν υλικός βαθμός.

Κάποιοι νόμιζαν ότι σήμαινε αυτόματα ASTM A106.

Μερικοί μάλιστα υπέθεσαν ότι όλοι οι σωλήνες του προγράμματος 40 έχουν το ίδιο βάρος ανεξάρτητα από τη διάμετρο.

Έτσι αρχίσαμε να διατηρούμε έναν απλό εσωτερικό πίνακα αναφοράς κατά την προετοιμασία των προσφορών.

Όχι για μάρκετινγκ.

Απλά για αποφυγή επαναλαμβανόμενων εξηγήσεων.

Το διάγραμμα στο οποίο πραγματικά αναφερόμαστε κατά τη διάρκεια των εισαγωγικών

Παρακάτω δεν υπάρχει εργαστηριακό πρότυπο.

Είναι πιο κοντά σε αυτό που χρησιμοποιούμε όταν λέμε στους αγοραστές "αυτό θα λάβετε πραγματικά σε ένα κοντέινερ".

1/2" → ελαφρύς χειρισμός, συχνά ομαδοποιημένος με το χέρι

3/4" → χρησιμοποιείται συνήθως για βοηθητικές σωληνώσεις

1" → πρώτο μέγεθος όπου το βάρος αρχίζει να παίζει ρόλο στο κόστος αποστολής

Το 2" → γίνεται συχνά το "σημείο εκκίνησης" των περισσότερων εργοστασιακών παραγγελιών

3" → η απόδοση φόρτωσης κοντέινερ γίνεται αισθητή

4" → το κόστος μεταφοράς ανά τόνο αρχίζει να μεταβάλλεται σημαντικά

6" → συνήθως το σημείο καμπής όπου οι αγοραστές επανεξετάζουν τη μέθοδο logistics

8" → η χρήση κοντέινερ γίνεται θέμα σχεδιασμού

10" και άνω → σχεδόν πάντα απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό φόρτωσης, μερικές φορές σπάει χύμα

Αυτό δεν είναι γραμμένο σε έγγραφα ASTM.

Αλλά στις πραγματικές εξαγωγικές επιχειρήσεις, αυτό είναι συνήθως το σημείο όπου οι συνομιλίες αλλάζουν από "τιμή ανά τόνο" σε "πόσοι τόνοι ανά εμπορευματοκιβώτιο".

Μια περίπτωση που μας έκανε να προσαρμόσουμε τον τρόπο που εξηγούμε το Πρόγραμμα 40

Κάποτε ένας Βιετναμέζος αγοραστής έκανε μια ερώτηση για μικτά μεγέθη Πρόγραμμα 40.

Με την πρώτη ματιά, φαινόταν απλό:

2", 4", 6", όλο το τυπικό πάχος τοιχώματος.

Παραθέσαμε κανονικά.

Τότε ο αγοραστής απάντησε με μια πολύ συγκεκριμένη ανησυχία:

"Αν αναμίξουμε αυτά τα μεγέθη σε ένα κοντέινερ, θα υπερβεί το βάρος φόρτωσης τα όρια χειρισμού λιμένων;"

Αυτή η ερώτηση άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τις συζητήσεις του Προγράμματος 40.

Γιατί τεχνικά, τίποτα στο πρότυπο δεν μιλάει για "συμπεριφορά κοντέινερ".

Αλλά στην πράξη, έχει μεγαλύτερη σημασία από την ίδια την προδιαγραφή του σωλήνα.

Μετά τον επανυπολογισμό του σχεδίου φόρτωσης, διαπιστώσαμε ότι:

μικρότερες διαμέτρους βελτιστοποιημένη χρήση βάρους

μεσαίες διαμέτρους ισορροπημένος χώρος και κόστος

Οι μεγαλύτερες διάμετροι μείωσαν σημαντικά τη συνολική χωρητικότητα ανά εμπορευματοκιβώτιο

Η τελική σειρά δεν άλλαξε στον βαθμό υλικού.

Μόνο το μείγμα μεγεθών προσαρμόστηκε.

Γιατί το Πρόγραμμα 40 δεν είναι πραγματικά ένα "σταθερό διάγραμμα" στις εξαγωγικές εργασίες

Θεωρητικά, το Πρόγραμμα 40 ορίζεται από πρότυπα πάχους τοιχώματος.

Στην πραγματικότητα, τρία πράγματα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται στις προμήθειες:

Μείγμα διαμέτρου με μία σειρά

Τρόπος αποστολής (κοντέινερ έναντι πλοίου χύδην)

Απαιτήσεις επιθεώρησης έργου

Για παράδειγμα, μια έρευνα σε διυλιστήριο της Σαουδικής Αραβίας που διεκπεραιώσαμε πέρυσι είχε τις ίδιες προδιαγραφές του Προγράμματος 40 με μια παραγγελία εργοστασίου του Βιετνάμ.

Όμως το σχέδιο της Σαουδικής Αραβίας απαιτούσε:

αυστηρότερη ιχνηλασιμότητα πιστοποιητικού μύλου

έλεγχος από τρίτο-πριν από την αποστολή

αυστηρότερη τεκμηρίωση που ταιριάζει μεταξύ του αριθμού θερμότητας και του πιστοποιητικού

Ο ίδιος ο σωλήνας ήταν πανομοιότυπος.

Η διαδικασία γύρω από αυτό δεν ήταν.

Τι μάθαμε από τις επαναλαμβανόμενες παραθέσεις του Προγράμματος 40

Μετά από αρκετές παραθέσεις, ένα μοτίβο γίνεται ορατό:

Οι αγοραστές σπάνια απορρίπτουν το Πρόγραμμα 40 λόγω προδιαγραφών.

Το απορρίπτουν λόγω αβεβαιότητας γύρω από:

υπολογισμός βάρους σε πραγματική αποστολή

κίνδυνος φόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων

αποδοχή πιστοποιητικού στο χώρο του έργου

αναντιστοιχία μεταξύ προσδοκιών και πραγματικού παραδοθέντος μείγματος

Οπότε το διάγραμμα που χρησιμοποιούμε εσωτερικά αφορά λιγότερο την «τεχνική ταξινόμηση».

Και περισσότερα για το «τι συνήθως σπάει κατά την πραγματική προμήθεια».

Απλή αναφορά (όχι τυπικό γράφημα)

Αν το απλοποιήσουμε ακόμα για επικοινωνία, γίνεται κάπως έτσι:

Μικρά μεγέθη (1/2"–1")
→ εύκολος χειρισμός, χαμηλός κίνδυνος αποστολής

Μεσαία μεγέθη (2"–4")
→ τυπική βιομηχανική χρήση, η πιο κοινή σειρά εξαγωγών

Μεγάλα μεγέθη (6"–10")
→ Η λήψη αποφάσεων με γνώμονα τα logistics-αρχίζει να κυριαρχεί

Εξαιρετικά μεγάλα μεγέθη (10"+)
→ Ο σχεδιασμός της αποστολής γίνεται μέρος των εργασιών μηχανικής

Τελική σκέψη

Το Πρόγραμμα 40 μοιάζει με τεχνικό ορισμό σε χαρτί.

Αλλά στις εξαγωγικές επιχειρήσεις, συμπεριφέρεται περισσότερο σαν ένα πρόβλημα εφοδιαστικής που κρύβεται ως πρότυπο σωλήνων.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι έμπειροι αγοραστές συνήθως δεν ξεκινούν με το "τι είναι το Πρόγραμμα 40".

Ξεκινούν με:

"Πώς θα αποσταλεί πραγματικά;"